Praktyki akwizytorów - poznaj swoje prawa

 

1. Czym jest akwizycja?
Umowy zawierane w drodze sprzedaży akwizycyjnej to, umowy zawierane w wyniku zorganizowanego poza lokalem przedsiębiorstwa zbierania ofert konsumentów. Stąd też do tego rodzajów umów zastosowanie będą miały regulacje prawne dotyczące umów zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa. Niejednokrotnie zdarza się, że akwizytor stosuje różnego rodzaju triki manipulacyjne i psychologiczne, tak aby sprzedać oferowany przez siebie produkt. Często zdarza się, że uczestnicy takich spotkań (najczęściej osoby starsze) pod wpływem impulsu lub możliwości porównania innych ofert dokonują zakupu towaru, który w domu okazuje się wątpliwej jakości bądź najzwyczajniej niepotrzebny.

 

2. Obowiązki akwizytora w trakcie zawierania umowy z konsumentem?
Akwizytor obowiązany jest do przekazania informacji, które mają przyczynić się do zaakceptowania bądź niezaakceptowania oferty przez konsumenta. Obowiązek ten powinien być zrealizowany przez akwizytora najpóźniej w chwili wyrażenia przez konsumenta woli związania się z umową. Co więcej, konsument ma zostać poinformowany przez przedsiębiorcę (akwizytora) w sposób jasny i zrozumiały. Przedsiębiorca, formułując informację lub oświadczenie woli, powinien to uczynić w sposób
prosty i jednoznaczny, a użycie pojęć technicznych należy ograniczyć do sytuacji, w których jest to niezbędne, tak aby komunikat był zrozumiały zgodnie z jego wolą przez odbiorcę. To przedsiębiorcę bowiem obciąża ryzyko błędnej interpretacji niejasnych informacji przez konsumenta.

 

Do najważniejszych obowiązków informacyjnych, które powinien spełnić akwizytor w trakcie zawierania umowy z konsumentem należą:

 

  1. dane identyfikujące przedsiębiorcę, w szczególności o firmie, organie, który zarejestrował działalność gospodarczą, a także numerze, pod którym został zarejestrowany;

  2. adres przedsiębiorstwa, adres poczty elektronicznej oraz numer telefonu lub faksu jeżeli są dostępne, pod którymi konsument może szybko i efektywnie kontaktować się z przedsiębiorcą;

  3. adres, pod którym konsument może składać reklamacje;

  4. sposób i termin zapłaty;

  5. sposób i termin spełnienia świadczenia przez przedsiębiorcę oraz stosowanej przez przedsiębiorcę procedurze rozpatrywania reklamacji;

  6. sposób i termin wykonania prawa odstąpienia od umowy, a także wzór formularza odstąpienia od umowy;

  7. koszty zwrotu rzeczy w przypadku odstąpienia od umowy, które ponosi konsument;

  8. kodeks dobrych praktyk;

  9. czas trwania umowy lub sposób i przesłanki wypowiedzenia umowy;

  10. możliwości skorzystania z pozasądowych sposobów rozpatrywania reklamacji i dochodzenia roszczeń oraz zasadach dostępu do tych procedur.

 

 

3. Czy konsument może dokonać zwrotu towaru zakupionego u akwizytora?
Tak
, osoba, która zawarła umowę z akwizytorem, czyli poza lokalem przedsiębiorstwa, może w terminie 14 dni dokonać zwrotu towaru, które w polskim prawie definiowane jest jako odstąpienie od umowy. Co ważne, konsument nie jest obowiązany do podania przyczyny chęci odstąpienia od umowy. Oznacza to, że konsument nie musi w żaden sposób uzasadniać wykonania tego prawa, w szczególności powoływać się na wadliwość towarów bądź usług czy nienależyte wykonanie umowy przez akwizytora. Do zachowania wskazanego terminu wystarczające jest wysłanie oświadczenia o odstąpieniu od umowy przed upływem 14 - dniowego terminu od daty zawarcia umowy. Należy mieć na uwadze, że po upływie powyższego terminu prawo odstąpienia od umowy wygasa.

 

 

Są jednak pewne wyjątki. Warto wiedzieć, że nie można odstąpić od umów:

 

  1. dotyczących usług socjalnych, mieszkań socjalnych, opieki nad dziećmi, wsparcia dla rodzin i osób znajdujących się stale lub czasowo w potrzebie, w tym opieki długoterminowej;

  2. dotyczących gier hazardowych;

  3. zawieranych z przedsiębiorcą dokonującym częstych i regularnych objazdów;

  4. dotyczących przewozu osób;

  5. zawieranych za pomocą automatów sprzedających lub zautomatyzowanych punktów sprzedaży;

  6. dotyczących usług zdrowotnych świadczonych przez pracowników służby zdrowia pacjentom;

  7. imprezę turystyczną;

  8. zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa, jeżeli konsument jest zobowiązany do zapłaty kwoty nieprzekraczającejpięćdziesięciu złotych;

  9. na podstawie których konsument odpłatnie nabywa prawo do korzystania, w okresach wskazanych w umowie, z co najmniej jednego miejsca zakwaterowania, zawartą na okres dłuższy niż rok.